Museum M Leuven, 27 april 2014

leuven 1De ochtend na een warme Koningsdag is wat kil, maar de vooruitzichten zijn dat het droog blijft. De bus arriveert bijtijds aan de achterkant van NS Sittard. We missen nog iemand. Misschien aan de voorkant? Ook daar niet. Dus op naar Leuven. Omdat we de geplande gids pas ’s middags konden krijgen is het programma aangepast:

’s ochtends na de koffie de Sint Pieterskerk en ’s middags Museum M.  Echter: tijdens de Eucharistieviering mogen we de kerk niet in. Dus vrij tot de lunch. Voor sommigen reden om een wandeling te maken door Leuven, voor anderen om een terrasje te pakken en weer anderen om evenementen te bezoeken in het kader van de Erfgoeddag. Ik sluit aan bij een groepje dat het stadhuis om de hoek bezoekt. Daar is o.m. een expositie over de geschiedenis van vijf Leuvense markten. Verder zijn de vertrekken te bezichtigen en vinden enkele lezingen plaats die meer interessant zijn voor de autochtone Leuvenaars dan voor ons.

leuven 4Na een uurtje is de gotische Pieterskerk met haar omvangrijke zwaar barokke preekstoel weer toegankelijk. Ter plaatse een tentoonstelling over historie en restauratie van de kerk. Verder uiteraard de altaarstukken uit de 15e eeuw van Dirk Bouts bezichtigd. Er staat ook een beeld van een heel mooie, teder glimlachende, Maria met haar kind op haar schoot: een Sedes Sapientiae (Maria, Zetel der Wijsheid). Maria met het kind op haar schoot. 15e eeuw. Zelf ken ik de Sedes Sapientiae (13e eeuw) van  St. Odiliënberg waar Jezus de wereldbol draagt; in Leuven is dat een duif.

leuven 5Om half een lunch op de Oude Markt. Boven in een apart zaaltje voor ons. Lastig te bereiken voor mensen die slecht ter been zijn. Maar zij houden goede moed. De uitermate vriendelijke bediening, maakt de misverstanden over de aard van de bestelling weer goed. De Belgen hebben humor: wanneer een huis verhuurd is, plak je over het bordje “te laat”.

Half twee. Het doel van de bijeenkomst. Museum M. Vriendelijke ontvangst door twee gidsen. Fris gebouw. Wit, transparant, licht. Architect Stéphane Beel  heeft de opdracht om een aantal bestaande gebouwen te verbinden  op een ingenieuze wijze uitgevoerd. Het bakstenen gebouw, de oude kunstacademie, het woonhuis van oprichter en schenker Vander Kelen en nog enkele andere gebouwen zijn met een groots gebouw  samengevoegd waarbij aan de buitenzijde elk gebouw haar eigen karakter heeft behouden. Het gebouw is constructief een hoogstandje met een zwevend deel waarvan je je afvraagt hoe het zit met het contragewicht om dit zonder ondersteuning uit te voeren. Trots is men ook op de zogenaamde “lichthappers”.  Vanuit het dak is op een nabijgelegen gebouw een mooie muurschildering van een vrouw met een boodschappentas te zien.Boven op het dak is een prachtig uitzicht over Leuven met zijn netwerk van straatjes. Door die straatjes gaan de studenten van gebouw naar gebouw. Beel heeft dat netwerk van straatjes ook in het museum gestalte gegeven.

leuven 6Binnen is er een rondleiding langs enkele werken van de tentoonstelling Ravage: kunst en cultuur in tijden van conflict. De aanleiding is 1914 WO I en de grote brand van Leuven. De Duitsers hebben in 1914 als represaillemaatregel duizend huizen in brand gestoken. De actualiteit van nu, honderd jaar later (Irak, Syrië, Afghanistan, Oekraïne) proef je op de tentoonstelling. Heel beklemmend is bijvoorbeeld Bunker van de Palestijnse Mona Hatoum.  We bekijken van bovenaf  zwarte stalen constructies die een beklemmend beeld vormen van een stad in oorlog, zwart, verkoold.

We lopen door een replica van de Ishtarpoort van Michael Rakowitz. De Iraakse Ishtarpoort uit 575 v. Chr. is een van de meest beroemde, geroofde kunstwerken. Begin 20ste eeuw ontmantelt een Duitse archeoloog de volledig poort om hem herop te bouwen in het Berlijns Pergamonmuseum.  Michael Rakowitz maakt een replica uit verpakkingen van Arabische levensmiddelen met kleuren die corresponderen met de originele poort.

leuven 8Er hangt een wandtapijt, geleend van een museum in uit Amerika, dat indertijd is geschonken als dank voor de hulp tijdens de oorlog.  Van de vaste collectie bekijken we het Annaretabel uit 1610 van Nole: veertien in hoogreliëf gesculpteerde albasten panelen afkomstig uit de Cisteciënzersabdij te Heverlee. Het retabel is gewijd aan Moeder Anna en aan haar rol in de verlossingsgeschiedenis. Verder logeert het  drieluik van de zeven sacramenten van Rogier van der Weyden tijdelijk in het museum vanwege de verbouwing van het museum in Antwerpen.  In het Atelier waar Meunier indertijd les heeft gegevens staan enkele gipsmodellen van beeldhouwwerken van hem waarbij Grauwvuur heel indrukwekkend is. Er is ook een hele zaal gewijd aan schilderijen van Meunier. Het woonhuis van de familie Vander Kelen – Mertens is geïntegreerd in het museum. Daarin zijn stijlkamers ingericht.

leuven 7Onze gids heeft om half vier een volgende rondleiding. Wij kunnen aan de borrel bij Brouwerij den Domus. Een gezellige afsluiting.

De bus vertrekt stipt op tijd en we zijn vóór zeven uur terug in Sittard. Mooie reis.Bedankt, Wilmien en Luce.

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten.