Odapark in Venray, 24 april 2016

venray3Met 23 Vrienden reden we per bus naar Venray voor een bezoek aan het Odapark. Het weerbericht voorspelde niet veel goeds: natte sneeuw en hagelbuien. Wilmien heette ons welkom in de bus en gaf aan dat de groep lekker knus was. In het Odapaviljoen dronken we koffie in het gerestaureerde theehuis, waar foto s hingen van Rineke Dijkstra, uitgeleend door De Domijnen. Daarna kregen we uitleg over de historie van het park. Voorheen maakte het deel uit van een kloostercomplex met meisjesinternaat van de zusters Ursulinen. Na het verdwijnen van het internaat en de zusters raakte het enorme park met daarin het theehuis in verval. Totdat het geheel een nieuwe bestemming kreeg: centrum voor hedendaagse kunst. Aan de gevel de spreuk: Kunst, het moet wel ergens over gaan. Kunst wil ons laten nadenken en zoekt daarin niet alleen het mooie op. Ook humor is hierbij van belang. We wandelden door het park, eigenlijk meer een bos, en werden verrast door de bijzondere sculpturen die her en der te zien waren.

 

venray11We zien een ijsbeer op een W.C.pot, De Scheissbär, in de houding van De Denker van Rodin. Scheissbär betekent ook “ lastig kereltje” met een knipoog naar de kunstenaar. Ook de installatie: Christus en de apostelen, geplaatst op een grote zandvlakte was erg indrukwekkend. Judas bevond zich in een klein kapelletje alleen aan de overkant. Het bos zag er prachtig uit; de zon scheen door het lichte lentegroen van de bomen. Totdat een plotselinge hagelbui ons dwong om naar binnen te gaan. Dat was geen enkel probleem: ook hier een interessante expositie: Ecce Homo Erectus, de opstaande mens. Verwijzend naar de veerkracht van de mens. Na tegenslagen komt hij toch weer overeind en gaat verder. Een zestal zwart overgeschilderde schilderijen van Erik Ravela verborgen een zestal getuigenissen van kindermishandeling door volwassenen, o.a. door de kerk, kinderprostitutie, kindsoldaten, obesitas ( Mac Donalds).

 

nenray5Een kast met glazen potjes gevuld met vele soorten DNA-eigenschappen. Zo zou je je eigen tekort van een  bepaalde eigenschap kunnen aanvullen..

Na een uitgebreide lunch in het Oude Postkantoor, gingen we weer terug naar het Odapark voor een intiem concert in het Theehuis. Twee musici, Peter Brunt, viool en Wiek Hijmans, gitaar, die het avontuur niet schuwden, lieten fraaie stukken horen op viool en elektrische gitaar. De pianopartij werd gespeeld door de gitaar en de viool nam de muziek voor een heel orkest voor zijn rekening. Het was een boeiende combinatie. De heren zelf en het publiek genoten ervan. Het concert bestond o.a. uit stukken van Rachmaninov, Ravel, Paganini, Piazzola.

De “knusse” groep was ook heel tevreden en enthousiast over het afwisselende en leuke programma. Volgens sommigen weer een echte ouderwetse Vrienden van het Domeindag. Wilmien en Luce het was een hele gezellige dag, bedankt voor de prima organisatie.

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten.