Kunstfietstocht, 11 september 2016

dsc01151De start was onverwachts en vrolijk. Een zonovergoten plein vol met mensen, fietsen, cabrio’s en oldtimers én opgewekte blaasmuziek met bekende meezingers. Behalve de Vrienden hadden ook de Kiwani’s geluk met het mooie weer. Het was een beetje druk en ‘gesjravel’ van wandelaars fietsers en automobilisten maar daardoor zeker ook gezellig.

 

Theo deelde de route uit en reed voorop de stad uit en de Kollenberg op. De ‘Duustergats’ is voor non-e-bikers lastig dus dat werd afstappen en boven, zoals afgesproken, wachten en verzamelen. Hetzelfde tafereel herhaalde zich op de Windraak. Dat heb je nu eenmaal in het Limburgse heuvelland. Eenmaal boven is er altijd de beloning van een mooi uitzicht. Voor schoonheid hoef je niet ver van huis te gaan.

fa-3Dat bleek ook toen we arriveerden bij de kunstenaarsfamilie van der Linden in Puth. Wat een ongelofelijk grote hoeveelheid mooie dingen bi j elkaar en wat een geweldige plek. Ogen tekort. Overal iets te zien. En dan niet alleen kunst maar ook de tuin, het huis, de bloemen en planten. De ontvangst was heel hartelijk. Er was een plek voor alle fietsen en de koffie en vlaai stonden klaar. Rem vertelde in het kort de familiegeschiedenis en iets over de kunstenaars die er nu wonen en werken. Daarna mochten we heerlijk ronddwalen door het huis, de tuin en de werkplaats.

 

 

dsc01219_1Waar je ook keek overal was iets bijzonders te zien en het meeste zelfgemaakt. Beeldhouwwerken en juwelen maar ook de lampen en meubels. Soms was er uitleg nodig en die werd graag gegeven.

 

 

 

dsc01208_1De gieterij maakte indruk. Wat een ruimte en wat een apparatuur en gereedschap.
De kat die rondliep was er één uit een lange rij, getuige de ingemetselde steen met de namen van de voorgangers.

 

 

 

fa-15De klok die aan de gevel hing was een handig hulpje om de groep bij elkaar te trommelen voor vertrek. De gastheren en vrouwen werden hartelijk bedankt voor de gastvrijheid. Om het jaar is er een open expositie. Iets om in de gaten te houden om naar toe te gaan.

 

 

 

dsc01235_1Via Terborgh en het asielzoekerscentrum vervolgden we onze route. Fietspaden en ruiterpaden. Dat laatste bedoeld voor het ‘stalen-ros-gevoel’?
Bij de St. Jansmolen stond een mooie lange tafel gedekt en wel voor ons klaar. Een geweldige entourage passend bij het mooie zonnige weer. Je waant je bijna in Italië of Frankrijk. Even passen en meten omdat er verstekelingen aan boord waren. (Vrienden, heb compassie met de organisatie; meld je aan en kom op tijd!)

 

Ook hier hadden de gastvrouwen goed werk gedaan. Heel vlot had iedereen een soepje, wat te drinken en hoefden we niet lang te wachten op de schalen met heerlijke broodjes. Een heerlijke lunch die dubbel goed smaakte door de buitenlucht die we al fietsend en wandelend opgesnoven hadden.

Tevreden kon iedereen via de eigen route huiswaarts.

Een bedankje aan de organisatie is zeker op zijn plaats. Voor een luttel tientje zo’n prachtige dag organiseren dat mogen ze wat mij betreft blijven doen. Met of zonder Domein of Domijnen.

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten.