Foto’s en verslag van de excursie naar Het Depot, Wageningen, 24 juni2018

Zondag 24 juni bezochten we met 37 deelnemers de Beeldengalerij “Het Depot” in Wageningen, gevestigd op drie locaties, met elkaar verbonden door Arboretum De Dreijen en Arboretum Hinkeloord. De foto’s en het verslag geven een goed beeld van deze geslaagde dag! Klik hier voor de foto’s. Misschien moet u het wachtwoord, dat we u op 4 juni jl. hebben gemaild, weer invullen. Met dank aan Marion, Hans en Robert voor de mooie foto’s. En met dank aan Lily Dols voor het verslag!

 

 

EEN ZONNIGE ZONDAG IN HET DEPOT
Je zult maar een mooie zonnige zondag de hele dag in een depot moeten zitten en twee uur moeten rijden, voordat je er bent. Ocharm. Hoezo ocharm?

Als dat depot Het Depot is in Wageningen en jij daar op 24 juni jongstleden met de Vrienden van het Domein naar toe bent geweest, is niets minder waar.

Om 8.45 uur de bus achter het station in Sittard. Dat wil zeggen. De bus stond aan de voorkant en wij aan de achterkant. De chauffeur zei later: “Ik ben een Belg weet hier niet, wat de voor- en de achterkant is” Enfin, we hebben hem naar de achterkant geloodst en na in Roermond nog twee vrienden van het Cuypershuis te hebben opgehaald, arriveren we toch nog op tijd om 11 uur in Wageningen. Een prachtige stad trouwens. Verrassend mooie woonwijken voor wie er nog niet vaak geweest is, zoals ik.

Het prachtige dertiger jaren gebouw van Het Depot is overigens het oudste gebouw van de Universiteit Wageningen, toen die nog Landbouw Hogeschool heette. Dat is ook de reden, dat het gebouw omringd is door prachtige tuinen, de arbureta. Een verzameling belangwekkende planten voor de studies aan die Landbouw Hogeschool.

Het Depot is eigenlijk een galerij van beelden, die allemaal te maken hebben met de mens in de letterlijke zin van het woord. Alle beelden zijn beelden van de mens of nog vaker delen van het menselijk lichaam.

Heel bijzonder van dit museum, dat geen museum wil heten, zijn twee dingen.

Op de eerste plaats was en is deze beeldengalerij een volstrekt particulier initiatief. Het Depot wordt volledig bekostigd door de Stichting Utopa van filantroop Loek Dijkman. Het doel van de stichting is kunstenaars te selecteren en op een bijzondere wijze, in een bijzondere omgeving de gelegenheid te beiden hun beelden te laten zien aan en te laten voelen door het publiek. De tweede bijzonderheid van Het Depot vergeleken met “normale” musea is, dat alle beelden gewoon aangeraakt en gevoeld mogen worden, wat in musea uit den boze is en onmiddellijk leidt tot zacht of hard ingrijpen van suppoosten.

Wat hebben wij, de Vrienden, gedaan en gezien op die mooie zonnige zondag in een depot?

Heerlijk koffie gedronken na aankomst met huisgemaakte plaatkoek met fruit in het prachtige restaurant met uitzicht op de tuin in bloei..
Vervolgens genoten van een rondleiding in twee groepen, waarvan het slotwoord van het bedankje voor de gids het beste de kwaliteit weergaf. Iedereen zonder uitzondering vond het heel erg jammer, dat het na een uur afgelopen was.

Na afloop van de rondleiding met de bus naar hotel de Wageningse Berg. De enige plaats in Nederland, waar je de grote rivieren van ons land, de Rijn, de Waal en de Maas alle drie kunt zien. Een hele mooie plek en een hele lekkere lunch, die in elk geval voor een aantal deelnemers aanleiding was het plan op te vatten, terug te komen en zelfs voor een paar om al te reserveren. Weer een compliment beter dan veel woorden.

Na de lunch met de bus terug Villa Hinkeloord, een prachtig 18e eeuws landhuis, waar Het Depot begonnen is, met torso’s van Eja Siepman. Daarna wandelen door de fantastisch mooie tuinen, de arboreta, een eigen rondgang door Het Depot zelf en een drankje in het restaurant.

De moraal van het verhaal?

Geen mooiere zonnige zondag dan een in een depot, als dat in Wageningen is en als dat depot Het Depot is. Met dank aan Lily Dols, die het leeuwendeel van de organisatie voor haar rekening nam.                                                                                                                                   .

Een schrijvende Vriend.

 

 

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten.