Foto’s en verslag van bezoek aan Ted Noten, Museum aan het Vrijthof, 18 augustus 2018

Op uitnodiging van onze Maastrichtse Vrienden bezochten we de expositie van Ted Noten in het Museum aan het Vrijthof. Foto’s van Hans Hermans en Robert van Lanschot, verslag van Hans Hermans. De foto’s vindt u op de beveiligde foto pagina

Broodje Kunst buiten de Deur. Ted Noten in Museum aan het Vrijthof.

Ontvangst met een heerlijk kopje koffie in Grand Café Soiron, genoemd naar Mathias Soiron, schrijnwerker en architect, die één van de verbouwingen realiseerde en waarvan de sporen terug te vinden zijn in de “stijlkamer”. Het is het eerste stenen woonhuis van Maastricht en wordt al in 1333 genoemd. Het restaurant bevindt zich gedeeltelijk onder de zuilengalerij en deels de overkapte “cour” De beeltenis van Karel V is in reliëf boven de boog van de ingang. Deze vroegere hertog van Gent bereisde als koning Karel V zijn hele rijk en logeerde tijdens zijn bezoek aan Maastricht in dit “Spaans Gouvernement”. Sinds 2012, met aankoop van een achterliggend pand, is het in gebruik als museum. Een museum, dat met tijdelijke tentoonstellingen bezoekers probeert te verleiden tot herhaalbezoeken. Er liggen plannen voor een fotomuseum met permanente collectie en wisseltentoonstellingen. Jammer genoeg moet dan de – beperkt tentoongestelde – Maastrichts Porceleincollectie het depot in.

Nu dus expositie Ted Noten (Swalmen 1956), ontwerper van sieraden en tassen. Zijn sieraden staan bol van de symboliek. Overigens hoeven sieraden voor hem niet per definitie draagbaar te zijn. Aan sieraden zijn altijd herinneringen verbonden, dat is het belangrijkste.

Noten prijst zich gelukkig dat hij in deze tijd kunstenaar is. Hij maakt optimaal gebruik van de mogelijkheden van moderne technieken en materialen. Hij maakt veelvuldig gebruik van 3D printtechniek. Bij de ingang staat een printertje permanent felgele ringen te printen.

Noten blijft verrassend. Zowel met de opzet van de tentoonstelling als met zijn werken. Beginnend in de “wachtkamer” waarmee associaties aan wachtkamers worden opgeroepen en eindigend in de “verkoeverkamer” wandelen we zogenaamd door zijn brein. In elke kamer vinden we andere objecten. We passeren een kermisattractie: grijpautomaat met ballen waarin een sieraad verstopt zit. Voor twee euro twee keer grijpen. Een dame uit onze groep heeft beet. We staan stil bij zijn beroemde tassen: in gegoten perspex opgesloten revolvertjes inclusief kogel. Eén daarvan: revolver, kogel en doopjurkje met de titel “vermoorde onschuld” is een aanklacht tegen de Amerikaanse wapenverkoop. Even verder een in perspex gegoten dode muis en een kanarie. De laatste refererend aan de kanarie die de mijnwerkers moest waarschuwen tegen mijngas. Kortom veel te zien. Veel kleuren en vormen. En formaten: in een vitrine staan naast sieraden in draagbaar formaat minuscule driedimensionale mensfiguren van 2 cm hoog. De mensjes in verhouding klein tegenover de kolossale sieraden. Diezelfde mensfiguren zijn meer dan manshoog tweedimensionaal geprint op panelen in de “wachtkamer”.

Teveel om te beschrijven. Veel over Noten en zijn werk is terug te vinden op internet.

Na afloop van de rondleiding gezellig napraten in de traditie van Broodje Kunst. Trouwens het brood was overheerlijk. Broodje Kunst Buiten de Deur smaakt naar meer.

Hans Hermans.

 

Boekenlegger op de permalink.

Reacties gesloten