{"id":1688,"date":"2015-11-21T13:17:32","date_gmt":"2015-11-21T13:17:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/?p=1688"},"modified":"2016-01-24T11:35:53","modified_gmt":"2016-01-24T11:35:53","slug":"glow-11-november-2015","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/?p=1688","title":{"rendered":"GLOW, 11 november 2015"},"content":{"rendered":"

\"DSC_0803\"<\/a>Voor de oliecrisis in de zestiger en zeventiger jaren, toen de mensen nog\u00a0kleurige bloementuinen hadden, en geen grauwe grindbakken en bloemencorso’s gebruikelijk waren, hadden veel gemeenten af en toe een feestweek, waarin ook gebouwen, woningen en tuinen van particulieren zo mooi mogelijk verlicht werden. Het trok altijd veel kijkers: licht heeft iets magisch.
\nIk moest daaraan denken toen ik las van de excursie die de “Vrienden van het Domein” aankondigden naar “GLOW”. Dingen keren vaak in een andere gedaante of vorm terug, schoot me te binnen, toen ik in de trein op weg was naar Eindhoven.<\/p>\n

Vanuit het station merkte men reeds de nerveuze drukte van veel haastige\u00a0mensen op weg naar hetzelfde doel.\u00a0Onze verzamelplaats was direct bij het station, waar we in twee groepen\u00a0werden verdeeld, toen iedereen er was.\u00a0Van onze gids kregen we allemaal, als “groepsteken”, een lichtgevend\u00a0buisje. Zelf hield ze boven haar hoofd\u00a0een lamp in de vorm van een witte toorts, als baken in het donker (zoiets\u00a0als de paraplu van de reisleidster). \u00a0Geen overbodige luxe: duizenden mensen liepen dezelfde route, en waar anders de stad helder verlicht is,\u00a0was de straatverlichting nu gedempt of gaven de lantaarns slechts een\u00a0donkerrode kleur licht. Dit droeg ertoe\u00a0bij dat men van de vele andere bezoekers slechts duistere silhouetten kon\u00a0waarnemen.
\nDe gids vertelde ons vooraf, dat we niet alle objecten zouden bezoeken,\u00a0maar wel de mooiste. En daarvan\u00a0beschrijf ik U enkele.<\/p>\n

\"IMG_6032\"<\/a>Als eerste zou er in een aantal etalages hetzelfde kunstwerk getoond worden:\u00a0De aardappeleters van van Gogh. \u00a0Het bekende schilderij werd eerst getoond als lichtende reproductie.\u00a0Langzaam begonnen de kleuren flets te w\u00a0orden en tenslotte zelfs grijs. Plotseling werd \u00e9\u00e9n van de “eters” uitgelicht uit de achtergrond en werd de\u00a0grijze figuur langzamerhand in een plastische vorm van ogenschijnlijk heel fijn wit gaas veranderd, waarna de\u00a0vervorming steeds verder ging om, uiteindelijk terug te keren tot het\u00a0oorspronkelijke schilderij.<\/p>\n

 <\/p>\n

Langzaam verder wandelend kwamen we bij een donkere straat waar, ver boven\u00a0de mensen schijnbaar \u00e9\u00e9nzelfde soort\u00a0fijn wit gaas, golvend in de lucht zweefde, als een dunne vitrage in de
\nwind.\u00a0Soms ook waren puien van grote gebouwen verlicht met kleuren en vormen, die\u00a0volledig afweken van de oorspronkelijke\u00a0architectuur.\u00a0De bekende fabrikant van chip-machines was er met een groot projectiescherm\u00a0en een ander groot object, grofweg\u00a0in de vorm van een bol, waarvan het oppervlak bestond uit tientallen\u00a0gelijkzijdige driehoeken. In de bol vertoonde\u00a0een drie minuten durend lichtspel allerlei kleuren en vormen van licht,\u00a0alsof er een vuurwerkshow in de bol\u00a0plaatsvond, waarna het schouwspel langzamerhand overging op het\u00a0projectiescherm, waar je in \u00a0duizelingwekkende\u00a0vaart door allerlei ruimten werd gejaagd, alsof je in een raket zat: steeds\u00a0verder en verder.<\/p>\n

\"IMG_6065\"<\/a>In het halfdonker wandelden we toen richting het riviertje de Dommel, waar\u00a0in het park aan de waterkant een grote\u00a0kleurige golf van honderden lampjes zich weerspiegelde in het water, terwijl
\nde kleuren voortdurend veranderden.\u00a0Ook het volgende kunstwerk stond in het park langs de Dommel. Allerlei\u00a0ouderwets ogende gloeilampen, waarvan de\u00a0plaats van de wolframdraad ingenomen werd door vreemde, soms mensachtige\u00a0figuren, die steeds veranderden van vorm\u00a0en kleur. De meeste van deze lampen (een stuk of acht) hadden een hoogte van\u00a0ongeveer anderhalve meter.
\nDe achterste die de vorm had van het ouderwetse “peertje” stak met zijn tien\u00a0meter hoogte ver boven alles uit en\u00a0toonde ook de mooiste vormen en kleuren.<\/p>\n

Soms wilde je wel eens wat langer stil staan, maar dan maande de witte \u00a0toorts ons tot doorlopen.<\/p>\n

\"DSC05094a\"<\/a>Verder wandelden we langs de rand van het park, waar plotseling tussen de\u00a0bomen tientallen, metershoge lichtende\u00a0pluizebollen van reusachtige uitgebloeide paardebloemen leken te staan. Even
\nsimpel als vernuftig: om elke lamp\u00a0tientallen opengeknipte petflesjes, die samen een sereen lichtende bol\u00a0vormden.\u00a0Zo keerden we langzaam terug naar het centrum, waar ons nog enkele \u00a0spectaculaire kunstwerken wachtten.\u00a0We kregen alvast een 3D-brilletje voordat we bij de Catharina-kerk\u00a0aankwamen. We zochten een strategisch goede plek,\u00a0en na anderhalve minuut aftellen startte de show tegen de donkergrijze\u00a0voorzijde van de kerk. In dezelfde grijze\u00a0kleuren werden andere vormen op de kerk geprojecteerd: we zagen de muren\u00a0vervormen, het leek alsof een aardbeving de\u00a0muren deed schudden en krommen. Delen van de voorzijde leken af te scheuren\u00a0en naar beneden te komen en onder\u00a0onheilspellend lawaai keek je plotseling in het interieur van de kerk…. Na\u00a0nog enkele spectaculaire minuten,\u00a0herkreeg de kerk tenslotte weer haar statige onwankelbare vorm.<\/p>\n

\"DSC_0798\"<\/a>Voor de apotheose hoefden we niet ver te gaan: achter ons stond een\u00a0schitterend, veelkleurig paleis, opgebouwd\u00a0slechts uit palen en draden en 480.000 lampen in allerlei kleuren. Hadden de
\nItalianen, die het bouwden, de kathedraal\u00a0van Milaan in gedachten, toen ze dit opbouwden, of het San-Marcoplein in\u00a0Veneti\u00eb, of misschien toch een paleis uit\u00a0“Duizend en \u00e9\u00e9n nacht”? Wie zal het zeggen? Voor mij was het in elk geval\u00a0het fee\u00ebrieke einde van een prachtige,\u00a0nachtelijke wandeling!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Voor de oliecrisis in de zestiger en zeventiger jaren, toen\u2026 Meer<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[70],"class_list":["post-1688","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-verslag","tag-verslag-anno-a-braaksma-fotos-diverse"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1688","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1688"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1688\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1699,"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1688\/revisions\/1699"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1688"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1688"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vriendenvanhetdomein.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1688"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}